เราต้องมีชีวิตที่ดี เพื่อคนที่เรารัก

...ครั้งหนึ่งในชีวิตของเราทุกคน

ต้องมีบ้างล่ะ...ที่เคยรู้สึกท้อแท้ หมดกำลังใจ...

และเมื่อครั้งใดที่เรารู้สึกแบบนั้น

สิ่งที่เราต้องการที่สุด ก็คือ...

ใครสักคน...

ที่จะอยู่เคียงข้าง

หรือคอยเป็นแรงผลักดันที่ดี

...ให้กับชีวิต

............................................................................

                                    ในความคิดเห็นส่วนตัว ฉันเชื่อว่า ความต้องการใครสักคน

                                    คนนั้น สามารถเป็นได้ทั้งแรง "ผลักดัน" และแรง "ฉุดรั้ง"

                                    ของชีวิตเรา ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่าคนคนนั้น จะเลือกมองใน

                                    แบบไหน

                                   ขอยกตัวอย่างชัดๆ ที่ตัวเองก่อน...มีหลายครั้งที่ฉันเคย

                                   รู้สึกเหนื่อยล้ากับการใช้ชีวิต แต่ทุกครั้งที่หลับตาแล้วนึก

                                   ถึงหน้าคนที่ตัวเองรัก ฉันรู้่สึกว่า ชีวิตของเรามีค่าเกิน

                                   กว่าที่จะปล่อยให้่ตัวเองอยู่แบบคนหมดแรงอย่างนั้นทันที

                                  จากนั้นเอง- - ชีวิตมันก็เหมือนมีก๊อกสอง ก๊อกสามตามมา

                                  โดยอัตโนมัติ ไม่เพียงแต่เรื่องนี้เท่านั้น...แต่มันยังรวมไป

                                   ถึงเรื่องการวางแผน หรือ การเลือกทางที่จะพาชีวิตตัวเอง

                                   ให้เดินไปในแต่ละวัน อย่างมีเป้าหมายที่ดีด้วยเช่นกัน

                                    และนี่...มันคงจะเป็นเหตุผลคล้ายๆ กันกับ เมื่อคนที่เ๋ป็น

                                    พ่อ ยอมเลิกบุหรี่เพื่่อลูก เมื่อคนที่เป็นลูก ตั้งใจเรียน

                                    และเป็นคนดีเพื่อพ่อ-แม่...เมื่อคนคนหนึ่ง พยายามทำชีวิต

                                    ของตัวเองให้ดีขึ้น เพื่อใครอีกคนหนึ่งที่เขารัก และยังยืน

                                    รออยู่ข้างหลัง เหล่านี้ มันหมายถึงแรงผลักดันที่สามารถ

                                    เกิดขึ้นได้จริงๆ ในชีวิตของคนทุกคน

                                    อีกมุมหนึ่ง...เมื่อยามที่เรามองหาใครสักคนแล้วไม่พบ

                                    เวลานั้น เราอาจเหมือนคนจิตตกไปทันที คนที่คิดแบบนี้

                                   ต้่องยอมรับตัวเองให้่ได้ว่า คุณอาจอ่อนแอเกินไป และใน

                                   โลกความจริง...ก็คงไม่มีใครหรอก ที่จะอยู่เคียงข้างใครอีก

                                    คนหนึ่งได้ตลอดเวลา

                                    ถึงแม้ว่า...การต้องการคนที่จะเคียงข้าง มันเป็นเรื่อง

                                    ธรรมชาติของมนุษย์ ซึ่งยังคงมีความเปราะบางของชีวิต

                                    ห่อหุ้มอยู่ แต่มันคงจะเป็นเรื่องผิดธรรมชาิติมากๆ เช่นกัน

                                    ถ้าชีวิตของเราจะสามารถขับเคลื่อนได้ ก็ต่อเมื่อทุกครั้งที่

                                    เราต้องการใคร แล้วเขาก็มาอยู่ตรงหน้าเราทันที...ซึ่งคุณ

                                    ก็รู้...ว่ามันเป็นไปได้ยากเหลือเกิน ในความเป็นจริง

                                    จากประเด็นดังกล่าวนี้ ฉันจึงคิดว่ามันเป็นเรื่องสำคัญมาก

                                     สำหรับทุกคนในการสร้างวิธีคิดให้ตัวเอง การสร้างวิธีคิด

                                     นี้...อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่ามันคือการหลอกตัวเอง แต่การ

                                     สร้างวิธีคิดที่ฉันหมายถึง เป็นการมองชีวิตด้วยองศาที่เปิด

                                     กว้างมากขึ้นกว่าที่เราเคยมอง เราทุกคน...ต่างคุ้นเคยกับ

                                     การมองทุกสิ่งเข้าหาตัวเองมาตลอด และสิ่งนี้นี่เองไม่ใช่

                                     หรือที่มักจะสร้างปัญหา ทำให้เราเหมือนติดกับดักเวลาที่

                                    ชีวิตเจอกับความขัดแย้ง

                                     การมองออกมาจากโลกของตัวเองบ้าง จะทำให้เรามอง

                                     เห็นคนอื่นๆ มากขึ้น ทำให้เรามองเห็นว่า ทุกความคิด

                                     ทุกการกระทำของเรา อาจไม่ได้มีผลแต่เฉพาะกับตัวเรา

                                     เท่านั้น แต่มันยังรวมถึงอีกหลายชีวิต ที่อยู่ข้างหลังเราด้วย

                                     ซึ่งความจริงแล้ว...พวกเขาเหล่านั้น ก็คอยช่วยลุ้นและแอบ

                                     ให้กำลังใจในทุกเรื่องที่เรากำลังทำเสมอ เพียงแต่เราไม่เคย

                                      รู้...เพราะว่าตลอดมา เราเองนั่นแหละที่ไม่เคยมองกลับหลัง

                                      และบางคน...อาจลืมไปด้วยซ้ำ ว่ายังมีพวกเขาเหล่านั้นอยู่

                                      ฉันเชื่อว่า...หากเราสามารถปรับองศาในการมองตัวเอง...
                                      มองคนข้างเคียง...และคนข้างหลัง ได้อย่างเหมาะสมแล้ว
                                      เมื่อถึงคราวที่ชีวิตเดินมาพบจุดเปลี่ยน หรือจุดหักเห
                                      ในทางที่เลวร้าย ขอให้มั่นใจเถอะว่า เราก็จะยังมีสติในการ
                                       เลือกวิธีที่จะเผชิญหน้ากับมันได้ดีกว่าเดิมแน่นอน

                                      แต่อย่างไรก็ตาม หากเราทุกคนไม่ปฏิเสธความจริง และ
                                      มองชีวิตกันด้วยความเข้าใจที่ถ่องแท้แล้วละก็ เราคงต้อง
                                      ยอมรับด้วยเช่นกันว่า ธรรมชาติของชีวิตก็ยังเป็นความ
                                      โดดเดี่ยวอย่างแท้จริงอยู่ดี แม้ว่าจะมีผู้คนมากมายที่เรา
                                      รักอยู่รายล้อม มีคนใหล้ชิดที่คอยเกื้อหนุนและให้กำลังใจ
                                      แต่เมื่อถึงคราวที่ชีวิตต้องเจ็บปวด ก็คงไม่มีใครที่จะมารับ
                                      ช่วงความรู้สึกเหล่านี้แทนเราได้เลย
                                      ฉันจึงไม่เคยสงสัย เมื่อได้ยินคนใกล้ตัวบางคน หรือใคร
                                      ก็ตามที่พร่ำบ่นว่า ชีวิตเขานั้นช่างน่าท้อแท้ ไม่รู้ถึงคุณค่า
                                      ของการมีชีวิตอยู่เพื่อใคร เพราะมองไม่เห็นว่า ชีวิตจะมี
                                      ใครเลยจริงๆ
                          
                                      และถ้าหากคุณ...คือใครสักคนที่กำลังรู้สึกแบบนี้อยู่ละก็
                                      ลองวางหนังสือเล่มนี้ลงก่อนนะคะ แล้วเดินไปที่กระจกเงา
                                      สักบานหนึ่ง เมื่อถึงแล้ว...อยากให้คุณมองเข้าไปในนั้น
                                      แล้วลองถามตัวเองดูว่า คนที่คุณเห็นอยู่ข้างหน้านั้น คือ
                                      คนที่คุณรักเขามั้ย คนคนนี้นี่แหละค่ะ คือคนสำคัญที่สุด
                                      ที่จะอยู่เคียงข้างคุณไปตลอด ทุกครั้งที่คุณรู้สึกว่าไม่มีใคร
                                      ท้อแท้ หรือหมดความหวัง ก็ขอให้กลับมาหาเขาคนนี้
                                      แล้วคุณจะคิดได้เองว่า ต่อจากนี้ควรจะจัดการอย่างไร
                                      กับตัวเอง

                                      ...การทำชีวิตตัวเองให้ดี ก็คงไม่ต่างอะไรกับการส่องกระจก
                                      เงา สิ่งหนึ่งที่ฉันเชื่อมาตลอดก็คือ หากเราพาชีวิตตัวเอง
                                      ไปสู่สิ่งที่ดีงาน ความงดงามของชีวิตนั้นก็จะสะท้อนกลับ
                                      มาหาเราทุกครั้งที่ได้มองเข้าไปในตัวเอง
                                      และเช่นเดียวกันในทางตรงกันข้าม หากเราพาชีวิตตัวเอง
                                      ไปสู่สิ่งแลวร้าย เงาสะท้อนของมัน...ก็ย่อมหมายถึงสิ่งเดียว
                                       กัน ยากที่จะเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นไปได้

                                       สุดท้าย...จึงไม่ใช่เรื่องยากเกินไป สำหรับการพิจารณา
                                       ของ 2 อย่าง ที่อยู่ในความมีชีวิต และเราเองเท่านั้นที่ได้
                                       รับสิทธิ์ในการเลือกตลอดเวลาอยู่แล้ว

                                       ด้วยเหตุนี้...ฉันจึงยังไม่สามารถหาเหตุผลที่ดีได้เลยว่า เรา
                                       จะทำชีวิตตัวเิองให้แย่ทำไม? จะทำร้ายตัวเองให้ซึมเศร้า...
                                       หม่นหมอง ด้วยอดีตที่ผ่านมาแล้วทำไม? หรือแม้แต่...
                                       ในวันนี้ ทั้งๆ ที่สัีกวันหนึ่ง...มันก็ต้องมีทางออกจนได้

เราต้องมีชีวิตที่ดี เพื่อคนที่เรารัก by จากใจ ออนไลน์

                                       ...นอกเสียจากว่า ตอนที่คุณส่องกระจก และพบตัวเอง
                                       แล้วคุณก็ตอบตัวเองว่า "ไม่ได้รัก"
                                       คนที่คุณเห็นอยู่ในกระจกเงาบานนั้น!!!

(จากหนังสือ ยังมีแสงสว่าง บนเส้นทางชีวิตเสมอ โดยปูปรุง)

by จากใจ  ออนไลน์                                              

อ่านเพิ่มเติม...>>

"กำลังใจ...ในกำมือ"

"กำลังใจ...ในกำมือ" by จากใจ ออนไลน์

กำลังใจที่มีให้ตัวเอง

เป็นสิ่งที่สำคัญมากในวันที่เป็นทุกข์

ไม่มีมือคู่ไหนที่จะเช็ดน้ำตาเราได้อย่างหมดจด

เท่ามือของเราเอง

ไม่มีคำพูดจากปากของใคร

ที่จะปลอบใจให้เราได้ผ่อนคลาย

เท่าที่หัวใจเรารู้สึก

ไม่มีอ้อมกอดไหนที่เพิ่มความมั่นใจ

และเรี่ยวแรงให้กับเรา

เท่าแขนทั้งสองข้างของเราที่ยกขึ้นกอดตัวเอง

ทุกสิ่งที่ทุกอย่างที่เราเป็นอยู่

ทุกความรู้สึกที่เรากำลังรับรู้

ไม่มีใครเข้าใจลึกซึ้งได้เท่าตัวของเรา

บางที...เวลาที่เราอาจจะ

อยากฟังคำบางคำจากคนข้างๆ

อยากให้คนใกล้ชิดแค่เอามือมาตบบ่าเบาๆ

อยากมีใครสักคนนั่งอยู่ข้างๆ คอยเป็นเพื่อน

นั่นอาจแค่เพียง...การเยียวยาความรู้สึกในเบื้องต้น

ที่ทำให้ความรู้สึกดีขึ้นได้บ้าง แต่ไม่ใช่หายไป

พอลับหลังคนเหล่านั้นแล้ว

ทุกความรู้สึกก็จะกลับมาอยู่ที่เดิม

เราจะพบว่าไม่มีใครที่จะอยู่กับเราได้ตลอดเวลา

สุดท้ายแล้ว...

จะมีแค่ตัวเราที่จะต้องผ่านทุกปัญหาไปเพียงลำพัง

หากเราอ่อนแอ...

ก็คงเป็นเรื่องลำบากไม่น้อยในการที่เราจะผ่านมันไป

เช่นนั้นแล้ว...เราจึงจำเป็นจะต้องเข้มเข็ง

ความเข้มแข็งนั้นมันอยู่ในหัวใจของเรา

ทุกคนอยู่แล้ว

จงสร้างมันขึ้นมาด้วยกำลังใจ

กำลังใจที่เราเป็นผู้ให้แก่ตัวเราเอง

กำลังใจที่อยู่ในกำมือของเรา

ทีจะสร้างขึ้นด้วยตัวเอง จะใช้เมื่อไหร่ก็ได้

เมื่อความเข้มแข็งเกิดขึ้น ชีวิตก็จะเต็มไปด้วยพลัง

ถึงตอนนั้นแล้ว...ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

หากวันที่เราเป็นทุกข์...แล้วไม่เห็นใครอยู่ข้างๆ

(จากหนังสือ ชีวิตไม่ได้มีไว้ ให้ยอมแพ้ โดย ลูกปัด)

by จากใจ ออนไลน์

อ่านเพิ่มเติม...>>

"รอคอย...รอใคร"

จริงๆ แล้วในชีวิตเรา...
มีตัวเราเพียงคนเดียว ที่เป็นทุกอย่างให้ตัวเองได้
และสามารถให้เราได้พึ่งพาในทุกๆ เรื่องได้
อยู่ที่ว่าเราอยากพึ่งพาตัวเองมากแค่ไหน

อาจมีหลายๆ ครั้งที่มีคนมาบอกกับเราว่า
เขาจะอยู่เคียงข้างเราตลอดเวลา
จะคอยช่วยเหลือเราได้ทุกอย่าง
ฟังแล้วดูดีนะ น่าชื่นใจดี
แต่เชื่อเถอะว่าไม่มีใครที่อยู่กับเราได้อย่างนั้น
เป็นให้เราได้อย่างนั้นหรอก
อุปสรรคหรือปัญหาต่างๆ
มักจะมาในยามที่เราไม่ได้ตั้งตัว
และยามที่เราจะต้องอยู่คนเดียวเสมอ

คนเหล่านั้นก็อยู่ไกลเกิน
ที่เราจะเรียกหาให้มาช่วยเหลือเราได้ทันเวลา
เราจึงต้องเผชิญหับปัญหานั้นตามลำพัง
ณ เวลานั้น เคยมองดูตัวเองหรือเปล่าว่า
เราได้เผชิญมันอย่างเข้มแข็งแค่ไหน
หรือทุกครั้งที่เจอ เราได้แต่เฝ้าร้องไห้คร่ำครวญ
เรียกหาคนนั้นคนนี้ให้มาช่วยเหลือ
ให้ทุกอย่างมันยิ่งย่ำแย่ลงไปกว่าเดิม
เมื่่อพบว่า เรายิ่งเรียกหาแต่ก็ไม่เห็นใคร

ทั้งๆ ที่เรื่องราวที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติที่สุดของคน
และไม่ได้มีอะไรน่ากลัวมากมาย
ก็แค่เจอปัญหาในเวลาที่เราอยู่คนเดี่ยวแค่นั้นเอง
แต่กลัีบกลายเป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้คิดไปได้ว่า
ชีวิตเราไม่มีใครเหลื่ออยู่เลย
ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครคอยช่วยเหลือ
เหมือนอยู่ตัวคนเดียว
สารพัดที่จะตัดพ้อต่อว่ชีวิต
ต่อว่าโชคชะตาที่ไม่เข้าข้าง
ทั้งๆ ที่เพียงแค่ขึ้นอยู่กับว่าเหตุการณ์เดี่ยวกันนั้น
เรารู้สึกกับมันอย่างไร และจัดการมันอย่างไร

"รอคอย...รอใคร" by จากใจ ออนไลน์

ลองทำใจให้กว้าง แล้วคิดว่า
ทุกคน รักเราจริง หวังดีต่อเราจริง
แต่ไม่มีใครที่เป็นได้ทุกอย่าง
หรืออยู่ข้างๆ เราได้ทุกครั้ง
และยอมรับให้ได้ว่า
สุดท้ายแล้วเราก็จะมีเพียวตัวเราเอง
ที่สามารถเป็นที่พึ่งของเราได้อย่างแท้จริง
และเราก็ต้องผ่านมัีนได้ด้วยตัวของเราเอง
และสติจะค่อยๆ กลับคืนมา
ให้เราได้คิดหาวิธีแก้ไขปัญหาได้ด้วยตัวเราเอง

ในวันที่ร้องไห้...

หากทำได้เพียวแค่สะอึ้กสะอื้น

และคร่ำครวญ

จะฝัน...จะเฝ้ารอคอยให้ใคร

เอื้อมมือมาเช็ดน้ำตาให้

หากมือของตัวเองแนบอยู่ข้างลำตัว

แล้วยังปล่อยให้น้ำตาตัวเองใหลริน

(จากหนังสือ ชีวิตไม่ได้มีไว้ ให้ยอมแพ้ โดย ลูกปัด)

by จากใจ ออนไลน์

อ่านเพิ่มเติม...>>

นาทีที่พายแพ้...มิตรแท้จะอยู่ใกล้แค่ทุกข์

>>>แม้ความเศร้าจะทำให้เราทรมานกายและใจไปบ้าง

แต่มันก็ไม่ได้พรากความสวยงาม

...ไปจากชีวิตเราทั้งหมด...

เพราะอย่างน้อย มันก็มาพร้อมกับคำตอบ

ที่คนบางคนตางหามาตลอดชีวิต

ว่าโลกนี้มีใคร จริงใจกับเราอย่างแท้จริง<<<

...............................

แม้บางครั้งเราอาจจะรู้สึกว่าโลกนี้

...ช่างไม่ยุติธรรมกับเราเลย...

เรื่องร้ายๆ สิ่งร้ายๆ มักผ่านเข้ามาให้ทุกข์อยู่เสมอ

จริงอยู่โลกนี้อาจจะลำเอียงไปบ้่าง

แต่อย่างไรก็ตาม

...โลกจะมีความสมดุลอยู่เสมอ...

"เวลาเจอเรื่องร้ายๆ มุมหนึ่งเราอาจเป็นทุกข์

แต่มุมหนึ่งเราจะไ้ด้คำตอบที่สำคัญของชีวิต

ว่าใครคื่อมิตรแท้ และใครเป็นแค่คนรู้จัก

นี่คือความดีงานที่โลกส่งมาให้เรา

ในยามที่ชีวิตบาดเจ็บ"

ถ้าเรามองอย่างเปิดตาเปิดใจ

เราจะเห็นได้ว่าทุกมุมของโลก

...ล้วนมีแง่ดีซ่อนอยู่...

ไม่เว้นแม้แต่มุมแหลมคม

ที่คอยทิ่มแทงให้่เราทุกข์กายทุกข์ใจ

เพราะธรรมชาติต้องรักษาความสมดุล

...ของทุกวสรรพสิ่ง...

ในเมื่อเขาเอาสิ่งหนึ่งไปจากเราแล้ว

เขาก็ต้องให้บางสิ่งบางอย่างกลับมา

..เพื่อชดเชยในสิ่งที่เราเสียไป..

"เวลาที่เราสูญเสียบางสิ่งบางอย่างไป

เราจึงได้บางสิ่งบางอย่างกลับมาเสมอ

บนความสุขที่เปี่ยมล้น มักมีเลห์กลที่มองไม่เห็น

ดังนั้นท่ามกลางความทุกข์

ก็ต้องมีสิ่งดีๆ ซ่อนอยู่เช่นกัน"

ยังมีคนมากมายที่อยู่บนโลกนี้

...มานานกว่าครึ่งชีวิต...

โดยไม่เคยรู้ว่าใครคือมิตรและใครคือคน

...พบเพียงเพื่อผ่าน...

เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมารบทุกครั้ง ชนะทุกครั้ง

แล้วใครจะหล้าประกาศตัวว่าเป็นศัตรู

กับคนที่ไม่เคยแพ้ใคร

ชัยชนะที่ได้มาตลอดชีวิต

จึงแลกกับการสะสมมิตรในคราบศัตรู

อย่าลืมว่ากายใจย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามวัยเวลา

จึงไม่มีใครในโลกนี้ที่รบทุกครั้งก็ชนะทุกครั้ง

..................................................

ใครจะรู้...ว่าวันไหนความพ่ายแพ้จะมาเยือน

ใครจะรู้่...ว่าวันไหนปีกจะหัก แขนขาจะอ่อนล้า

ใครจะรู้...ว่าวันไหนต้องอาศัยมือของคนเป็นมิตร

...มาฉุดให้ลุกขึ้น ในยามหกล้ม...

..................................................

เำพราะชัยชนะทำให้คนมากมายมารุมรัก

เขาจึงเข้าใจผิดคิดว่าอยู่ท่ามกลางมวลมิตร

แต่ความจริงกลับไม่รู้เลยว่าคนที่จูงมือเดินมา

คนที่บอกกับใครๆ ว่าเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด

แล้วในวันที่ชีวิตตกจากที่สูง

เขากลับกลายเป็นคนแรกที่สะบัดมือ

ปล่อยให้เราจมหายไปในกองทุกข์

...เพียงลำพัง...

ชัยชนะและความสุขตลอดทางที่ผ่านมา

อาจทำให้เสียโอกาสในการสะสมเพื่อนแท้

เมื่อต้องแพ้แม้แค่ครั้งเดียว

แค่ความพ่ายแพ้นั้นอาจเป็นความพ่ายแพ้

...แบบถาวร...

เพราะไม่มีมือใดที่ขาวสะอาดพอ

ที่จะฉุดให้คนแพ้ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง...

........................................................

"เมืิ่่อไรที่ความทุกข์มาเยือนหัวใจ

เมื่อไรที่พ่ายแพ้และต้องอยู่อย่างไร้ศักดิ์ศรี

อย่ามัวแต่ร้องไห้ให้กับโชคชะตา

จงใช้นาทีที่ยิ่งใหญ่นี้ ตามหาความรักที่แท้จริง

แล้วหาคำตอบให้ได้ว่า เราควรเก็บใคร

ไว้ในชีวิตบ้าง..."

นาทีที่พายแพ้...มิตรแท้จะอยู่ใกล้แค่ทุกข์ by จากใจ ออนไลน์

(จากหนังสือ ไม่ได้อ่อนแอ วันนี้แค่แพ้ทาง โดย Castoon)

by จากใจ ออนไลน์

อ่านเพิ่มเติม...>>

บันทึกสั้นๆ จากใจ ออนไลน์: วันพฤหัสบดี ที่11 พฤศจิกายน พ.ศ 2553

บันทึกสั้นๆ จากใจ ออนไลน์: วันพฤหัสบดี ที่11 พฤศจิกายน พ.ศ 2553: " สวัสดีกะอีกหนึ่งวันว่างๆๆๆ มากมาย เซ้งวันนี้ไม่ได้เรียนอีกแล้ว ทำตัวเหมือนคนขยันง่ะ 555 เทอมนี้ตามจริงตั้งใจขยันใหมากๆ หน่..."

อ่านเพิ่มเติม...>>

ถ้อยคำดีๆ จากใจ ออนไลน์: .....ถ้อยคำดีๆ สร้าง ชีวิตดีๆ....

ถ้อยคำดีๆ จากใจ ออนไลน์: .....ถ้อยคำดีๆ สร้าง ชีวิตดีๆ....: "อย่าตัดสินคนจากผลของการกระทำเขากำลังเรียนรู้...ทดลองใช้ชีวิตไม่แปลก! ถ้าผลลัพธ์ที่ได้เราไม่เข้าใจเพราะเขากำลังทำความเข้าใจเหมือนกันถ้าคุณเคย..."

อ่านเพิ่มเติม...>>

ถ้อยคำดีๆ จากใจ ออนไลน์: .....ถ้อยคำดีๆ สร้าง ความรักดีๆ....

ถ้อยคำดีๆ จากใจ ออนไลน์: .....ถ้อยคำดีๆ สร้าง ความรักดีๆ....: "'ถ้าเรายังฆ่าสัตว์โดยไม่ตั้งใจได้เราก็สามารถถูกทำร้ายโดยไม่เจตนาได้เหมือนกัน'"

อ่านเพิ่มเติม...>>

ตีสนิท…กับความเหงา

ตีสนิท...กับความเหงา by จากใจ ออนไลน์

 

…ซี ก ห นึ่ ง ข อ ง

ค ว า ม เ ห ง า

อาจทำให้เราได้พบ

ค ว า ม รื่ น ร ม ย์

… … … …

จากสิ่งที่ไม่น่ารื่นรมย์…

คุณเหงาบ่อยมั้ย…?

มีใครกันบ้าง…ที่ชอบอยู่กับความเหงา

ถ้าคุณเป็น…นั่นคงเพราะคุณรู้จักความเหงาดีพอ

แต่ถ้าหากคุณเหงา

และกำลังรู้สึกทรมานกับมันอยู่ละก็

นี้อาจเป็นโอกาศดี

ที่จะได้ลองตีซี้กับความเหงาดูสักตั้ง!

…………………………………………………

                  ไม่ว่าความรู้สึกเหงาของคุณนั้น จะเกิดขึ้นมาจากอะไรก็ตาม บาดแผลชีวิตในอดีต…การขาดความสุขในปัจจุบัน…หรือแม้แต่ความคิดที่สั่นคลอนคุณค่าในตัวคุณเอง แต่ถ้าหากคุณตระหนักรู้ความจริงที่ว่า เราทุกคนต่างก็เกิดมาบนโลกนี้คนเดียวแม้แต่ตอนที่ลมหายใจสุดท้ายมาถึง ก็เราคนเดี่ยวอีกนั่นแหละ ที่ต้องสิ่นลมหายใจไปด้วยตัวเองเพียงคนเดี่ยวเช่นกัน สิ่งนี้เอง…น่าจะเป็นเหตุผลที่ฟังง่ายที่สุดที่คุณควรจะต้องอ้าแขนรับความเหงาให้เขามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตอย่างเลี่ยงไม่ได้

                …อยู่กับมันแบบเหมือนเพื่อนสนิท และบางทีถ้าคุณสามารถใช้มันให้เกิดประโยชน์แบบคนที่เข้าใจโลก เข้าใจชีวิตดีพอ…เพื่อนคนนี้อาจกลายเป็นโบนัสพิเศษของชีวิตคุณก็ได้…ใครจะรู้

“You are What you think”

คือประโยคที่ยังอมตะเสมอ

                …ถ้าหากในวันนี้ คุณคิดว่าความเหงา คือ การขาด…ชีวิตของคุณก็คือยังไม่เต็ม แล้วความรักใช่มั้ย…? คือสิ่งที่คุณคิดว่าสามารถทดแทนความว่างเปล่าตรงนั้นได้
                หากความรัก…เป็นเครื่องหล่อเลี้ยงชีวิตได้จริง การรักตัวเองน่าจะเป็นประตูบานแรกของความรักแม้เราจะรู้…แต่เรากลับมองข้าม และมองหาสิ่งที่ยากกว่า นั่นคือการแสวงหาและพี่งพิงสิ่งที่อยู่ภ่ายนอกแทน ทั้งๆ ที่การจัดการความรู้สึกภายในใจเราเองนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญมากกว่า และที่สำคัญเชื่อมั่นได้มากกว่า
               และเมื่อเราละเลยจุดนี้ ความทุกข์ทรมานที่รุมสุมอยู่ในใจจึงผลักดันให้เราต้องการ “เพื่อน” ต้องการคนที่อดทนฟังความรู้สึกของเรา คนที่คอยปลอบประโลมให้กำลังใน และตำหนิติเตียนเราได้แบบตรงไปตรงมา และใครคนนั้น…จะเป็นใครอื่นไปไม่ได้นอกจาก “เขา” หรือ “เธอ” คนนั้นเพียงคนเดี่ยว…
               เป็นเรื่องที่น่าตั้งคำถามอย่างมากว่า ในจำนวนคนหกพันล้านคนในโลก มีเพียงคนๆ เดี่ยวเท่านั้นหรือ ที่ทำให้ชีวิตเรามีความหมาย…และเพราะความเชื่อนี้หรือเปล่า ที่ทำให้เราผูกติดอยู่กับใครบางคนจนใจขาดอิสรภาพ และคิดไปว่า เราคงไม่สามารถใช้ชีวิตได้ด้วยตัวของเราเอง?
               มหาตมะ คานธ เคยกล่าวไว้ว่า

      “ธรรมชาติให้เราเพียงพอ…กับความจำเป็นทุกอย่างของเรา แต่ไม่พอ…สำหรับความโลภของเรา”

              สิ่งที่เราเรียกร้องเพื่อมาชดเชยความเหงาอาจเป็นเพียงแค่ “ส่วนเกิน” ที่เราไปตีค่าผิด คิดว่ามันเป็น “ความจำเป็น” ในชีวิต เราเรียกร้องความรักจากใครๆ โดยลืมนึกไปว่า เราเองนั้นก็สามารถสร้างความรัก และบ่มเพราะความสุขส่วนตัวให้ชีวิตตัวเองได้เหมือนกัน

              เราลืมคิดไปว่าถึงแม้ใครๆ นั้นจะปฏเสธเราแต่ตัวเรานั้นต้องไม่ปฏเสธตัวเอง และเรา…ก็เยียวยาความเหงาได้ด้วยตัวเราเอง โดยไม่ต้องไปพึ่งใครแต่เรากลับอยากได้มากกว่า…มากกว่าที่ธรรมชาติให้มา

              ความจริงแล้ว ทุกๆ อย่าที่เกิดขึ้นกับชีวิตเรานั้น สามารถมองได้ 2 แง่เสมอ คือมองได้ทั้งบวกแฃะลบ ยิ่งไปกว่านั้น บวกหรือลบยังไม่ได้อยุ่ที่การมองอย่างเดี่ยว แต่ยังเป็นผลสืบเนื่องมาจากเหตุการณ์นั้นด้วย ซึ่งบางทีผลบวกหรือผลลบก็เกิดขึ้นมาพร้อมๆ กัน ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกเก็บเกี่ยวผลชนิดไหนมาใส่ตัว เมื่อต้องอยู่กับความเหงา…บางคนจึงอยู่กับมันได้และใช้มันเป็น ในขณะที่บางคน…อยากตาย เพียงแค่รู้สึกว่าเหลือตัวเราเองคนเดียว ทั้งๆ ที่การอยู่คนเดียว หรือการมีคนรัก ก็เป็นเพียงรูปแบบหนึ่งในการใช้ชีวิตเท่านั้น

             ฉันเอง…ไม่ได้มองว่า ความเหงาเป็นความรื่นรมย์ แต่ก็ไม่ปฎิเสธว่าซีกหนึ่งของความเหงา ได้กลายเป็นแรงผลักดันให้ฉันค้นพบว่า ตัวเองสามารถเขียนหนังสือได้ และที่ไม่น่าเชื่อคือ…ทำให้ฉันได้พบความรื่นรมย์จากสิ่งที่ไม่น่ารื่นรมย์ ฉันจึงไม่แปลกใจเลยเมื่อได้รู้ว่า ผลงานชั้นดีมากมายที่เกิดขึ้นจากศิลปินหลายๆ ท่าน ล้วนแล้วแต่มีเบื้องหลีงมาจากความเหงา…ที่แอบซ่อนอยู่

           …ถึวแม้ว่า ความเหงา ที่ฉันและคุณแต่ละคนกำลังพบเจอในวันนี้ จะมีที่มาที่ไปแตกต่างกันแต่ที่เหมือนกันแน่ๆ คือมันคงไม่ยอมจากพวกเราไปง่ายๆ หรอก ตราบเท่าที่เรายังอยู่บนโลกใบนี้…โลกใบที่แต่ละคนเข้าเกียร์ถอยไม่เป็น แถมยังมีคติประจำใจอีกว่า “ช้า…โดนแซง” หรือแม้แต่การต้องอยู่ท่ามกลางคนที่บอกว่า “รักคนอื่น” แต่ความเห็นแก่ตัวก็ไม่ได้ลดน้อยลงเท่าไหร่

         …อย่างนี้แล้ว เราจะทำอะไรกับ “ความเหงา” ได้ดีไปกว่าตีสนิทกับมันไปเสียเลล่ะ…คุณว่ามั้ย

(จากหนังสือ ถ้ามันเหนื่อยเกินไป… ก็พาหัวใจกลับบ้าน โดย ปูปรุง)

by จากใจ ออนไลน์

อ่านเพิ่มเติม...>>

ความรัก แอบ ไม่ได้

เมื่อไรที่มีความรักเกิดขึ้น พลังของมันจะยิ่งใหญ่

สว่างไสว จนแม้แต่คนตาบอด…ก็สัมผัสได้

             ใครกำลังแอบรัก ยกมือขึ้น?

              ถ้าคุณเป็นคนหนึ่งที่กำลัง (แอบ) ยกมือ นั่นแปลว่าชีวิตขาดทุนอีกแล้ว และขอบอกว่าขาดทุนยิ่งกว่าคนไม่เคยอกหักเสียอีก ถ้าถามว่าระหว่างคนอกหักกับคนแอบรัก ใครน่าสงสารกว่ากัน

             หลายคนคงคิดว่า คนอกหักสิน่าสงสาร แต่ความจริงคนแอบรักอาจจะน่าสงสารกว่าก็ได้ เพราะคนอกหัก ชีวิตยังมีปลายทาง มีคำตอยทีชัดเจน อย่างน้อยก็รู้แน่แล้วว่า เขาไม่ได้รักเรา

             ในขณะที่คนแอบรัก จะเฝ้ามองด้วยแววตาละห้อยกับหัวใจห่อเหี่ยว ว่าจะบอกเขาดีมั้ย หรือจะแอบรักให้สุขแบบเจ็บๆ ต่อไปดี และถ้าบอกไปแล้วเขาไม่รักตอบ จะมองหน้ากันได้สนิทใจหรือเปล่า

             คนแอบรักไร้ตัวตน ไม่มีคนจดจำ ไม่มีปลายทาง แล้วใครที่กำลังคิดว่าจะบอกเขาดีมั่ย ขอแนะนำว่าไม่ต้องบอกหรอกเพราะคนที่เรากำลังแอบรักอยู่ เขารู้มานานแล้ว รู้ตั้งแต่วินาทีแรกที่เรารักเขา เพียงแต่เขาไม่คิดจะตอบรักกลับมา ก็เพราะว่าเขาไม่ได้รักเรา และอาจไม่มีวันรักอีกด้วย

ความรัก แอบ ไม่ได้ by จา่กใจ ออนไลน์

“เพราะความรักแอบไม่ได้

เมื่อไรที่รักเกิดขึ้นในหัวใจใคร

พลังของมันจะยิ่งใหญ่ ส่งผ่านทางสายตา ผ่านหัวใจ

ผ่านกิริยาท่าทางที่เป็นธรรมชาติ

ไม่ว่าจะแอบ จะซ่อนเร้นปิดบังอย่างไร

ก็จะมีพลังบางอย่างแผ่ออกมา

ให้อีกฝ่ายรู้สึกได้อย่างชัดเจน”

              จึงเป็นไปไม่ได้ว่า คนที่เราแอบรัก เขาจะไม่รุ้ ไม่เชื่อลองมองตัวเองสิ เชื่อว่าหลายคนคงเคยมีสักครั้งในชีวิต ที่มีใครบางคนมาแอบรัก และเวลาที่เขาเข้ามาใกล้ๆ เรายังรู้เลยว่าเขารู้สึกอย่างไร

               เพราะความรักมันเต็มล้นอยู่ในแววตา ที่แม้แต่คนตาบอดก็ยังมองเห็นได้ แต่เราก็เลือกที่จะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ แล้วรับในสิ่งดีๆ จากเขา แบบไม่รู้ไม่ชี้ กี่วัน กี่เดือน กี่ปี ก็ยังทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ให้อีกฝ่ายแอบรักอยู่อย่างนั้น ก็เพราะเราไม่ได้รักเขาเช่นกัน

“การแอบรัก

จึงเป็นการส่งพลังความรักที่ไร้ความหมาย

เพราะอีกฝ่ายเขาตั้งใจปิดเครื่องรับ

พลังที่ยิ่งใหญ่สวยงาม

จึงสูญเสียไปอย่างไร้ค่าและน่าเสียดาย

รู้อย่างนี้แล้ว…พร้อมเลิกแอบรักกันแล้วหรือยัง”

(จากหนังสือ หามุมดีดี ไว้ให้รักได้พักพิง โดย Castoon)

by จากใจ ออนไลน์

อ่านเพิ่มเติม...>>

โทร.หาฉันนะ

มันแปลกไหม...

สิ่งไหน - อะไร ที่มันบอกเราว่า คนนี้คบได้ คนนี้คบแล้วไม่ดี

สิ่งไหน - อะไร ที่มันบอกเราว่า คนไหนเป็นเพื่อนเรา แล้วคนไหนไม่ใช่

วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่คำถามนี้ผุดขึ้นมาในใจ
ในขณะที่คนอีกคนหนึ่งที่เกี่ยวโยงกับคำถาม
กลับไม่อยู่เคียงใกล้ให้พบเจอเหมือนวันเก่า
....
ความรู้สึกของฉันยังบอกว่า
ถึงแม้ตัวขะอยู่ห่างกันนานมาแล้ว
แต่ก็ยังมีสายใยบางๆ หากแต่แน่นเหนียว
คอยยึดหัวใจของเราสองคนไว้ให้อยู่ติดกันตลอดมา

อาจเป็นเพราะเวลา - ทำให้สิ่งทุกอย่างเปลี่ยนไปจากวันก่อน

คนคนหนึ่งซึ่งเคยถูกเรียกว่า "เพื่อนรัก"

จึงถูกวันเวลาพาพัดให้จากไป

และตอนนี้ ฉันเองก็ยังบอกกับหัวใจได้อย่างไรซึ่งข้อกังขาว่า

ความทรงจำ และสิ่งดีๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับคนหนึ่งคนนั้น

มันไม่เคยไปไหนไกลเลย

ถึงแม้เราไม่ได้สบตาคุยกัน เราก็ยังได้ยินเสียงหันผ่านสายโทรศัพท์ใน

ทุกครั้งที่หัวใจต้องการ

ถึงแม้เราไม่ได้กอดกัน ความผูกพันในวันเก่าก่อน ก็ยังคอยโอบกอดเรา

แทนอ้อมแขนของกันและกัน

ถึงแม้เราไม่ได้เห็นรอยยิ้มของกัน เราก็ยังสัมผัสได้ถึงทุกความรู้สึกที่เกิดขึ้นในใจของอีกคนหนึ่ง

ฉันเพียงแค่อยากบอกให้เพื่อนรักของฉันรับรู้ไว้ว่า...

เธอคือเพื่อนรัก - ที่เป็นมากหว่าเพื่อนรักสำหรับฉัน

เธอคือเพื่อนรัก - ที่เป็นมากกว่าเสียงหัวเราะและความสุขในชีวิต

เธอคือเพื่อนรัก - ที่เป็นมากกว่าผู้จุดประกายเปลี่ยนแปลงชีวิตของฉัน

เธอคือเพื่อนรัก - ที่เป็นมากกว่าทุกสิ่ง...โดยไม่มีเงื่อนไข

โทร.หาฉันนะ by จากใจ ออนไลน์

ถึงแม้ครั้งแรกที่พบกันเราจะไม่ได้ประทับใจในซึ่งกันและกันโดยทันที่

แต่ฉันก็อยากจะ...

ของคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ฉันได้เพื่อนกับเธอ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน

ไม่ว่าเธอจะเป็นเช่นไร

ฉันนจะอยู่ใกล้ๆ เธอเสมอ

ถึงแม้เธอจะไม่ต้องการ แต่ฉันก็ยังจะทนอยู่อย่างหน้าด้านต่อไป

ทุกครั้งที่เธอต้องการจิกกัดใครสักคนแต่ไม่มีใคร

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธออยากจะหัวเราะ แต่ไม่รู้จะไปหัวเราะกับใคร

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธออยากอยู่เงียบๆ โดยมีใราสักคนอยู่ใกล้ๆ

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธอต้องการความช่วยเหลือ

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธอรู้สึกโดดเดี่ยวและแปลกแยกอยู่ในสังคมของเธอ

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธอเสียใจหรือมีปัญหา

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธอรู้สึกอยากนินทาใครสักคน แต่ไม่รู้จะไปนินทาให้ใครฟัง

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธอไม่มีเพื่อนไปเที่ยว

โทร.หาฉันนะ

ทุกครั้งที่เธออยากจะร้องไห้ แต่ไม่มีใครฟังเธอ

โทร.หาฉันนะ

ฉันไม่รับประกันว่า เธอจะโทร.ติดทุกครั้งที่ต้องการหรอกนะ

แต่ฉันรับรองได้ว่า...

หาเธอมีอะไรให้ฉันช่วย ฉันยินดีเสมอ

.....

เพียงแค่ให้เธอมั่นใจไว้ตลอดเวลาว่า

เธอจะไม่มีวันต้องยืนหยัดอยู่เพียงลำพังคนเดี่ยว

เพราะไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใด

ใจฉันก็จะอยู่เคียงข้างเธอที่ตรงนั้นเสมอ

by จากใจ ออนไลน์ 

อ่านเพิ่มเติม...>>

หลับตา เพื่อให้ชินกับความมืด

หลับตา เพื่อให้ชินกับความมืด by จากใจ ออนไลน์

"เพราะไม่อาจรู้ได้ว่าวันไหนไฟจะดับ

เราจึงต้องเตรียมตัวรับมือกับความมืดบ้าง

เพื่อให้ใช้ชีวิตต่อไปได้

หากต้องอยุ่ท่ามกลางความมืด เพียงลำพัง"

ยิ่งอยู่ท่ามกลางแสงสว่างนานเท่าไร

ยิ่งทำให้เรากลัวความมืดมากขึ้นเท่านั้น

แล้วถ้าวันไหนไฟดับ

เราจะใช้ชีวิตท่ามกลางความมืดไม่ได้

คนที่เจอความรักที่ดีมาตลอดชีวิต

มองด้านหนึ่งอาจดูเหมือนเขาเป็นคนโชคดี

แต่หากมองดีด้าน เขาคือคนที่โชคร้าย

เราไม่รู้ว่าวันไหนโชคชะตาจะเล่นตลก

จับเราโยนไปไว้มุมมืดโดยไม่ทันตั้งตัว

เวลาที่รักใคร

อย่าเปลี่ยนสไตล์การใช้ชีวิตไปทั้งหมด

ให้คิดเผื่อไว้ว่าถ้าวันไหนเราไม่มีกันและกัน

ชีวิตเราก้ต้องดำเนินต่อไปได้

แม้ว่ารักคือการเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต...

เราจึงต้องรับรู้เรื่อวราวต่างๆ ของกันและกัน

แต่บางเรื่องเราต้องตัดสินใจด้วยตัวเอง

แม้ว่ารักคือการแบ่งปัน...

แต่บางครั้งเราต้องปล่อยกันและกัน

ให้แก้ปัญหาที่ตัวเองเป้นคนก่อขึ้นเองเพียงลำพัง

โดยมีอีกฝ่ายคอยเฝ้ามองอยู่ห่างๆ

ให้คนรักของเราได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มร้อย

และเติบโตต่อไป

ตามจังหวะตามเวลาที่เหมาะสมของเขา

แม้ว่าความรักคือการเดินร่วมทาง...

แต่บางครั้งเราทั้งคุ่อาจมีทางแยกในฝันของตัวเอง

ที่เราอยากเข้าไปสำรวจที่นั่นที่เพียงลำพัง

ก่อนกลับมาเจอกันอีกครั้งที่จุดนัดพบตรงที่เดิม

แล้วต่างแบ่งปันประสบการณ์ของกันและกัน

ให้อีกฝ่ายได้ฟังอย่างมีความสุข

"ทุกสิ่งทุกอย่าง ต้องแบ่งไว้อย่างละครึ่ง

ความรักครึ่งหนึ่ง ชีวิตครึ่งหนึ่ง

เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อม

เผื่อไว้ให้กับความไม่แน่นอนของโลก"

ถ้าวันไหนเราไม่มีกันและกันจริงๆ

เมื่อถึงวันที่ความรักหายไป

เราจะได้ไม่รุ้สึกอะไรมากนัก

ถ้าต้องกลับมาทำสิ่งเหล่านี้อีกครั้ง

เหมือนตอนที่ไม่มีเขา

(จากหนังสือ เพราะเธฮเปลี่ยนใน ฉันจึงได้เจอคนที่รักจริง   โดย Cartoon) by จากใจ ออนไลน์

อ่านเพิ่มเติม...>>

ความพยายามวันนี้

เวลาแห่ง ความพยายาม วันนี้

ในอีกยี่สิบปีข้างหน้า

จะกลายเป็นวันเก่าๆ

อันแสนงดงาน

Bernard Meltzer

ความพยายามวันนี้... จากใจ ออนไลน์

                   

            มีคนพูดกันว่า ชีวิต คือการต่อสู้รูปแบบหนึ่ง

               เราจะเป็นนักเรียนแบบไหน จะเป็นลูกที่ดีอย่างไร

              จะเป็นนักธุรกิจหรือคนทำงานแบบไหน

              จะเป็นพ่อแม่ สามีภรรยาแบบใด

              หรือเป็นผู้ประสบความสำเร็จในชีวิตหรือไม่

              ทั้งหมด คือ การมุ่งมองไปที่อนาคต

              แล้วใช้สิ่งที่เราตั้งเป้าหมายไว้เป็นตัวกำหนดการดำเนินชีวิต

              ว่าเราจะผ่านช่วงต่างๆ เหล่านั้น ไปได้อย่างไร

              เพราะชีวิตอาจไม่ได้เที่ยงตรงเหมือนกตาชั่ง

              การเลือกหนทาง ที่เธอกำลังเดินไปนี้

              บางที มันก็ไม่อสจชี้ชัดได้ทั้งหมดว่า

              จะพาเธอไปสุดปลายทาง ณ จุดใด

               เพราะมีหลายครั้งในชีวิตคนเรา...

ทีี่ปลายทางที่พบนั้น...

กลายเป็นคนละจุดกับที่เราตั้งใจไว้แต่ที่แรก

แต่ทุกๆ ก้าวที่เดิน ทุกๆ อุปสรรคที่ข้ามผ่าน

หรือแม้แต่ทุกความพยายามที่เคยใช้

ไม่มีสิ่งใดหรอก ที่จะกลายเป็นเพียงความสูญเปล่า...

ไม่ยากนัก หากเราจะมองให้เห็นตัวอย่างเหล่านี้

จากคนดังๆ ทั้งหลาย

ซึ่งเกือบทุกคนก็ว่าได้...กว่าจะมาถึงนี้

ชีวิตเขาเหล่านั้น คงไม่ได้มีแต่เฉพาะ "วันที่ง่ายๆ" เพียงเท่านั้น

แต่ก็คงไม่ยากเช่นกัน

ถ้าคนธรรมดาแบบเราทั้งหลาย

จะเขียนเรื่องราวแบบนั้นให้้กับชีวิตตัวเองบ้าง

ด้วยการล้มแล้วลุกเดินต่อ

เจอความล้มเหลว...

แต่ก็ยังไม่ล้มเลิกความกระตือรือร้นที่จะเอาชนะ

และสุดท้ายไม่เคยหยุด...ที่จะให้กำลังใจตัวเอง

เพราะฉันเชื่ออยู่เสมอว่า

คงไม่มีอะไรอีกแล้ว ที่จะทำให้เรารู้สึกสุขใจได้เท่ากับ

สักวันหนึ่ง...

ได้เอนกายพักผ่อนอยู่ใต้ร่มเงาไม้ใหญ่

ซึ่งต้นไม่ต้นนั้น คือผนพวงจากการที่เราได้ลงแรงปลูก

คอยเฝ้ารดน้ำพรวนดิน และดูแลฟูมฟักมัน

มาด้วยความอดทนที่ยาวนานของตัวเราเอง

(จากหนังสือ อาจมีความหมายในวันที่เธฮท้อ โดย ปูปรุง) by จากใจ ออนไลน์

อ่านเพิ่มเติม...>>